Het allereerste IQFOiL EK

Geen reacties

Afgelopen week ben ik afgereisd naar Silvaplana, Zwitserlands voor het allereerste IQFOiL EK. Een nieuwe klasse met een hoop potentie om het windsurfen weer groot te maken. Dit is ook weer de eerste wedstrijd na de COVID-19 pandemie.

Om het interessant te maken voor het publiek hebben we naast de nieuwe soort plank ook een nieuw format waarop we racen. Zo varen we nu onder de 15 knopen een slalom baan, dit is makkelijk te volgen voor het publiek en gaat erg hard ook al waait het dus niet hard.

Ik ging naar dit event zonder verwachtingen want niemand weet eigenlijk hoe goed hij of zij is doordat er nog nooit een internationale wedstrijd plaats heeft gevonden. Wel had ik de hoop dat ik er goed voor stond, ik voelde mij fit en was er klaar voor.

Silvaplana is een meer dat op 1700m hoogte ligt tussen de bergen met eigenlijk maar 1 stabiele windrichting. deze wind waait daar zo’n 320 dagen per jaar, normaal gesproken zou dat dus geen probleem zijn. Maar we hebben pech de eerste twee dagen is het weer slecht en de wind is niet stabiel genoeg om een wedstrijd neer te zetten. Dit is dus twee dagen lang wachten op de kant, in spanning afwachten tot dat je het water op gaat en een race mag gaan varen. maar de juiste (zuider) wind kwam niet. Op de derde dag stonden we vanaf 7 uur ‘s ochtends klaar staan om met de eerste de beste wind van start te kunnen gaan, om een uur of 12 draaide hij eindelijk naar de juiste richting en kregen we een mooie 14 knopen.

Na 2 en een halve dag was het dus eindelijk zo ver we gingen van start, ik zat in de tweede startgroep (heat 2) van de slalom. Ik tel in mijn hoofd af 3, 2, 1 START. ik vlieg over de lijn heen, de beste 6 mogen door naar de finale. Ik lig in de top 6 en ga lekker maar bij de tweede boei ligt een boot van de race commissie met een vlag, algeheel vals. We moeten terug naar de start, we waren gestart met een zwarte vlag iedereen die dus te vroeg over de lijn lag licht er uit, ik was te vroeg over de lijn, en begon het allereerste IQFOiL EK met een diskwalificatie.

Op dag 4 gingen we course racen, upwind / downwind of te wel omhoog en naar beneden. Dit is veel tactischer en dus in het voordeel van alle jongens die op de rsx gevaren hebben maar dit meer is niet groot en tactieken op dit meer zijn wereldwijd bekend. We ronde eerst met twee races onze kwalificaties af, race 1 ging aardig maar ik had een slechte start, in de tweede race maak ik veel fouten maar goed is waarschijnlijk goed genoeg om de diskwalificatie van de dag ervoor goed te trekken en toch in de gold fleet te komen. Na de twee races kom ik terug op de kant, daar krijg ik te horen dat ik opnieuw ben gediskwalificeerd voor race 1. Dit keer niet omdat ik te vroeg over de lijn was maar omdat ik over stuurboord over de lijn voer nadat ik een slechte start had. Hiermee werd de Gold fleet onmogelijk te halen. Ik was zwaar teleurgesteld, niet gefocust genoeg geweest om te laten zien wat ik in mij had die twee dagen wachten waren zwaar voor mij geweest. Ik heb daar wel eens eerder moeite mee gehad om na zolang in spanning te hebben zitten wachten. Dit is iets waar ik aan ga moeten werken.

De finale races waren vervolgens zwaar eigenlijk had ik er gewoon geen zin meer in pas op dag 5 wist ik mijzelf weer op te pakken en de laatste twee races beter te varen een 4de en een 2de plaats.

Het meerendeel van de races afgelopen week werden uitgezonden waarvan de medal race live. Zelf heb ik windsurfen nog nooit zo goed en spannend gezien en dat kreeg ik ook te horen toen ik terug in Nederland was. Verschillende kennissen hadden zitten kijken en vonden het geweldig. De sport gaat nu dus in ieder geval de juiste richting op, nu mijn resultaten nog.

Vorig bericht
Het allerlaatste RS:X WK, Sorrento, Australië

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.

10 + twee =

Menu