EK windsurfer Hoorn, Nederland

Afgelopen weekend (4 dagen) heb ik meegedaan aan het EK Windsurfer in Hoorn. Windsurfer klasse is een klasse waarin gebruik word gemaakt van ouderwets design en ook de regels van vroeger, zo mag er bijna niet gepompt worden en lijken de spullen dus ook zo’n 40 jaar oud te zijn.

1 regel, “alleen pompen in de eerste 30 sec”. een van de belangrijkste regels was dat je bijna niet mocht pompen tijdens de races. alleen in de eerste 30 seconden na de start mocht je pompen en daarna in de downwinde pas weer. die eerste 30 seconden waren dus erg belangrijk. pompte je toch, dan kreeg je een penalty.

Dag 1 race 1. het start signaal gaat, ik zit volledig in mijn race modus en begin gelijk te pompen. Volledig gefocused bezig hoor ik een toeter gaan, ik denkende dat het een individueel vals vlag is en ik ga door met pompen denkende dat ze al veel te laat waren met die flag. “opeens hoor ik iemand naar mij schreeuwen en zie een jury boot op mij af varen, toen bedacht ik mij dat die toeter het signaal van de 30 seconde na de start was” ik kreeg gelijk een penalty en voer daarna geen deuk in een pakje boter.

Het was een harde les maar ik wist het daarna wel gelijk, pompen mag echt niet. Ik was ingedeeld in de B fleet (72kg t/m 78kg) en voer daardoor direct tegen een Nederlandse legende, Stephan van den Berg. Ik had van tevoren gedacht dat ik hem wel kon verslaan, dat bleek een vergissing. Dit is het soort board waar hij Olympisch kampioen op werd en dat was duidelijk te zien, hij ging echt hard.

Uiteindelijk wist ik 3de te worden met een zelfde hoeveelheid aantal punten als de nummer 2. Naast de course races was er nog een onderdeel, de long distance. Tijdens de long distance mochten we wel pompen en dan zag je gelijk dat ik nog ff wat harder kon dan de andere. Na een niet al te beste start wist ik mijzelf al redelijk snel naar voren te werken, eenmaal bij de eerste boei wist ik al een goede voorsprong te hebben op de nummer 2.

De volgende boei waar ik heen moest was niet met het oog te zien en er was dus een boot die voor mij uit voer om mij de richting te wijzen. Ook deze boei wist ik te bereiken met een voorsprong en moest nu alleen nog terug naar de haven varen die ook niet zichtbaar was vanaf waar ik was met de hulp van de boot wist ik de haven te bereiken waar een bel klaar stond voor de finish. Ik kan mijzelf nu dus officieel Europees kampioen long distance noemen! iets waar ik toch wel trots op ben.

Vorig bericht
WK RS:X windsurfen Torbole, Italië
Volgend bericht
NK shortboard (foilen)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.

vijf × drie =

Menu